Ինչպե՞ս հեռացնել ազգակործան ռեժիմը, որպեսզի հեռացման ընթացքում ազգն էլ հետը չկործանվի
Վերջերս, խոսակցության ընթացքում, ինձ հարցրին, թե ինչպես կբնորոշեի «rage bait»-ի հայերեն համարժեքը։ Իհարկե, ամենաճշգրիտ և հարուստ նկարագրությունը «կատղախայծ»-ն է։ Սա այն հնարքն է, երբ մարդկանց ուշադրությունը գրավում են ծայրահեղ վրդովեցուցիչ հայտարարություններով կամ գործողություններով՝ ստեղծելով արհեստական աղմուկ։ Աննան և Նիկոլը, կարծես, դարձել են այդ մեթոդի մշտական կիրառողներ՝ շարունակելով իրենց սիրելի խաղը՝ «տարածքը կոյուղաջրերով հեղեղելը»։ Եվ, ցավոք, շատերս, հարգելի ընկերներ, անդադար գցվում ենք այդ կոյուղաջրերի մեջ։
Երբ ես փորձում եմ կենտրոնանալ իսկական, օրակարգային հարցերի վրա, հաճախ լսում եմ հետևյալ բողոքը. «Կարեն տղա, բայց էնպիսի բան ասել, ախր ո՞նց չանդրադառնանք, ախր Էռատո՜, ախր բունկե՜ր»։
Իսկ իմ պատասխանը միշտ նույնն է. չանդրադառնալու ամենաէֆեկտիվ եղանակը սեփական օրակարգ ունենալն է և այդ օրակարգի վրա կենտրոնանալն է, խայծերով չշեղվելը։
Այսինքն, ինչպե՞ս հեռացնել ազգակործան ռեժիմը։ Իհարկե, ես հաճախ լսում եմ, թե «դա գիտենք»։ Բայց հարցը ոչ թե ռեժիմի գոյության մասին է, այլ դրա հեռացման մեթոդների մասին։ Իսկ դրա ամենաճշգրիտ ձևակերպումը հետևյալն է. «Ինչպե՞ս հեռացնել ազգակործան ռեժիմը, որպեսզի հեռացման ընթացքում ազգն էլ հետը չկործանվի»։
Սա արդեն իսկ իսկական, քննարկման արժանի օրակարգային թեմա է։
Մենք պետք է հասկանանք, որ Աննան, Նիկոլը և նրանց նման մարդիկ, կարող են ինչքան ուզում են տեսախցիկների առջև պեռաժկի ու եգիպտացորեն լափել, ղալմաղալներ հրահրել։ Բայց մենք, եթե իսկապես ցանկանում ենք լուծել այս խնդիրը, պետք է մեր ժամանակն ու ուժը ուղղենք այն հարցի պատասխանը գտնելուն և այն կյանքի կոչելուն։
Այս պահին մեր ուշադրությունը պետք է գրավեն ավելի լուրջ հարցեր. Ինչպե՞ս կարելի է աջակցել Արցախից բռնի տեղահանվածներին, որոնցից միայն 10%-ն է կարողացել բնակարան գնել պետական աջակցության շրջանակում։ Ինչպե՞ս պետք է պաշտպանել Բաքվում ապօրինի դատապարված հայերին։
Այս հարցերը պահանջում են մեր ամբողջական կենտրոնացումը, իսկ ոչ թե մեկ րոպեի ընթացքում Էռատոյի կամ բունկերի մասին խոսելը։
You may also like
