Day: January 26, 2026

Պատանդների ազատ արձակումը և միջազգային իրավունքի պաշտպանությունը՝ Նոբելյան մրցանակի հնարավոր թեկնածուներ
«Ազատ հայ պատանդներ» քաղաքացիական շարժումը հրապարակել է նախաձեռնություն, որի նպատակն է օգտագործել Նոբելյան խաղաղության մրցանակի հեղինակությունը՝ միջազգային իրավունքի գերակայությունը վերականգնելու և ադրբեջանական բանտերում պահվող հայ պատանդների հարցը միջազգային հանրության ուշադրության կենտրոնում դնելու համար։ Այս քայլը կատարվում է 2026 թվականի մրցանակի առաջադրումների վերջնաժամկետի նախօրեին։ Շարժումը հորդորում է թեկնածուների թվում ներառել այն կառույցներին, որոնք պաշտպանում են արդարադատությունը՝

ԸՆՏՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻՑ ՀԵՏՈ ԹՈՒՐՔԻԱՆ ԵՎ ԱԴՐԲԵՋԱՆԸ ԱՆՑՆԵԼՈՒ ԵՆ «ԱՐԵՎՄՏՅԱՆ ԱԴՐԲԵՋԱՆ» ԾՐԱԳՐԻՆ
Այս օրերին տեղի ունեցավ մի իրադարձություն, որի մասին շատերը փորձում են բարձրաձայն չխոսել և պարզապես չնկատել։ Լուռ։ Գրեթե աննկատ։ Սակայն հենց նման իրադարձություններն են հետագայում դառնում ազգային խայտառակության խորհրդանիշ։ Արցախից Հայաստան վերադարձան վերջին տասը հայերն (և մեկ ռուս)՝ վերջինները, որոնք այս կամ այն պատճառով դեռ շարունակում էին ապրել ադրբեջանական օկուպացիայի պայմաններում։ Նրանք չկարողացան, չդիմացան։ Եվ

Պետք է բարձրացնել հարցը՝ Բաքվում պահվող մեր ռազմագերիների ազատման մասին
Իմ կարծիքով, ԱՄՆ փոխնախագահի՝ Բաքու կատարվելիք այցի ընթացքում հայկական կողմը պետք է մաքսիմալ լարի իր ներուժը և բարձրացնի հարցը՝ Բաքվում պահվող հայ ռազմագերիների և Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատարձակման մասին։ Այս հարցի բարձրացման հնարավորությունը, իմ տեսքով, հիմնված է նախկինում ապացուցված փաստի վրա։ ԱՄՆ նախագահի հատուկ բանագնացին ամիսներ առաջ հաջողվել էր Մինսկում հասնել մի քանի տասնյակ բելառուս

Գյումրիի քաղաքապետի դիմումը ԱԱԾ-ի մեկուսարանից․ «Սա դանդաղ մարդասպանություն է»
Իրավապահ համակարգի կողմից կալանավորված Գյումրիի քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը հրապարակել է իր դիմումը ԱԱԾ-ի մեկուսարանից, որտեղ նա արդեն ավելի քան երեք ամիս է՝ զրկված է ազատությունից։ Իր հրապարակման մեջ քաղաքապետը նշում է, որ իշխանությունները, որոնք, նրա խոսքով, «նպատակադրված կերպով խախտում են իր և երկրի մյուս քաղբանտարկյալների իրավունքները», ջանք չեն խնայում կատարելագործելու մահվան գործիքակազմը։ «Բացի այն, որ

Ժամանակը մոտ է։ Անելու ենք՝ մեր ձևով։
Անցած ամիսները շատերիս համար լի էին փորձություններով, սակայն դրանց մասին խոսելու կարիք չեմ տեսնում։ Փորձությունը մարդու համար է, և մենք բոլորս էլ հաջողության ճանապարհին բազմաթիվ դժվարություններ են հաղթահարել։ Անցել ենք և ավելի ուժեղ դարձել։ Այսօր ուզում եմ անդրադառնալ երկու կարևոր հանգամանքի։ Նախ, սկսվեց փոքրիկ խմբակի բացահայտ տապալումը։ Ապացուցվեց այն, ինչի մասին մենք վաղուց խոսում էինք։