Ի՞նչ է իրականում Ռուբեն Վարդանյանն ասել Բաքվի դատական «ֆարսի» ընթացքում
Իրավական գործընթացի փոխարեն, որը ես համարում եմ «կեղծ արդարադատություն», ես փետրվարի 10-ի դատական նիստում ներկայացրեցի ոչ թե պաշտպանական խոսք, այլ հայ ժողովրդի կամքը։ Իմ հրաժարականը մասնակցելու այս «դատաստանին» իմաստային է, այլ ոչ թե իրավական։ Այն արտահայտում է իմ վստահությունը՝ հավասարների միջև հնարավոր խաղաղությանը, որը հիմնված է արժանապատվության և պատասխանատվության վրա։
Իմ խոսքը ես կազմակերպեցի որպես ինքնուրույն հաղորդագրություն՝ երկու հիմնական ուղղությամբ։
Ռազմական-պատմական իմաստը
Ես հստակ հայտարարեցի, որ իմ դատին ներկայացնում եմ ոչ թե իրավական պաշտպանություն, այլ հայ ժողովրդին։ Պատրաստ եմ ընդունել ցանկացած դատական որոշում՝ առանց վախի, քանի որ տեղի ունեցողը, իմ կարծիքով, դատական գործընթաց չէ, այլ «դատաստան»։ Իմ հիմնական հայտարարությունը՝ «Արցախը եղել է, Արցախը կա և Արցախը կլինի», ոչ թե իրավական պնդում է, այլ հայկական ժողովրդի գոյության հանդեպ անսասան վստահության և հավատի հայտարարություն։ Այն արտահայտում է մեր անսասան վստահությունը մեր պատմությանը, մեր ինքնությանը և մեր ապագային։
Փիլիսոփայական-խաղաղության մասին
Խոսելով խաղաղության մասին, ես նշեցի, որ այն երկար ճանապարհ է, որը պահանջում է ներքին մեծ վերածննդ։ Իմ համոզմամբ, խաղաղությունը կարող է հաստատվել միայն այն ժամանակ, երբ կլինեն երկու հավասար հարևաններ։ Իրավական հարցերին անդրադառնալու փոխարեն, ես կենտրոնացա ինքնավերականգնման և ինքներս մեզ հարգելու կարևորության վրա։
Նիստի ընթացքում ես կարդացի նաև ադրբեջանցի հայտնի բանաստեղծ Ֆիզուլիի կողմից գրված բանաստեղծության ռուսերեն թարգմանությունը, որը կատարել է Վլադիմիր Լուգովսկոյը։ Այս բանաստեղծությունը, որը, իմ կարծիքով, ավելի շատ Հայաստանի մասին է, քան այն վայրի, որտեղ այժմ գտնվում է, խոսում է իշխանության անցումային բնույթի, խոսքի ուժի և ազատության անկյունաքարի մասին։ Այն հիշեցնում է, որ իսկական իշխանությունը ոչ թե զենքի, այլ խոսքի և մտքի մեջ է։
Վերջում ես հույս հայտեցի, որ մի օր հակամարտության երեք կողմերի ղեկավարները կհամատեղվեն՝ ծաղիկներ խոնարհելու և ներողություն խնդրելու բոլորի զոհված զավակների համար՝ հարգանքով և միմյանց նկատմամբ։ Ես հավաստիացրեցի, որ այս դատական գործընթացը, որը ես համարում եմ «անհասկանալի շոու», որևէ օգուտ չի բերել ոչ ինքնին, ոչ էլ ադրբեջանական պետությանը։ Այն միայն խորացրել է անհամաձայնությունը և հեռացրել է խաղաղության ճանապարհից։
You may also like
